دين ،حكومت،دموكراسي

مسعود رحماني — Tue, 30 Jun 2009 19:11:00 GMT

آيا در حکومت ديني دموکراسي وجود دارد؟

دين رابطه انسان با خداست و مذهب چگونگي اين ارتباط را مشخص ميکند.

شخص A معتقد است دين بايد از حكومت جدا باشد .

شخص B موافق تركيب دين و حكومت است.

A: حکومت صاحب نفوذ و قدرت است ،وقتي از دين يا مذهبي حمايت کند،دموكراسي زنده بگور خواهد شد،اقليّت هاي مذهبي كاملأ منزوي و سرمايه مملكت كه از آن همه افراد آن مملكت است در راه مذهب خاصي هزينه و حقوق ديگران پايمال ميگردد.اشخاص فرصت طلب به جهت منافع شخصي، خود را متظاهر به دين و به حكومت نزديك ميكنند(مثلأ در اسلام مزين به ريش و در مذهب شيعه به نشانه سجده هاي طولاني جاي مهر بر پيشاني مينهند و با پوشيدن پيراهن يقه آخوندي=ديپلمات و يا در مسيحيت كاتوليك تر از پاپ ميشوند و يا ... )بنابراين نشانه هاي آن مذهب خاص از جايگاه احترام و ارزش معنوي خود سقوط كرده و نشانه تظاهر و ريا ميگردد.چون حكومت مشتاق اين علائم است،تخصص و كارداني و شايسته سالاري، جايش را به ظواهر خواهد داد و اين روند ضربه مهلكي بر پيكر اجتماع و مملكت وارد و مردم از داشتن مديراني لايق بي بهره يا كم بهره خواهند شد.

B : وقتي حكومت ديني باشد با امكانات مملكت ميشود دين و ارزشهاي آنرا رواج داد،جامعه به سمت دين پروري هدايت و اخلاق نيكو و محبت و برادري حكم فرما،جامعه از انحطاط و خشونت تهي ،زمين بهشت و آدميان همه فرشته خواهند شد.

A : دقيقأ از همين افکار و انديشه دين پروري است که استبداد و خود محوري تحت لواي دين بوجود ميآيد.چون حاكمان ،اعمال،گفتار و رفتار خود را دين ميپندارند و مخالفين خود را ،مخالفين دين معرفي و آنان را به حكم دين سركوب و هر نوع استبدادي را، در راه دين و خدا جايز ميشمارند و چه بسا هرگونه جنايتي را بنام دين براي خود ثواب نيز قلمداد ميكنند.

B : حاکمان ديني،طبق قوانين مذهب خود رفتار و خارج از چهارچوب مذهب،تخلف محسوب شده و طبق قانون برخورد خواهد شد.حکومت ديني هم چون حکومتهاي ديگر داراي رهبري،دولت،مجلس و چندين نهاد بازدارنده ميباشند،تا مسئولي نتواند بدلخواه اقدام کند.اين نهاد ها نظارت و در صورت مغايرت اجازه كار نخواهند داد.

A : قوانين مذهبي ،قوانين کاملي نيستند زيرا در جامعه امروزي چالشهايي وجود دارد که در زمان بوجود آمدن آن دين يا مذهب وجود نداشته و اگر بخواهند قوانين جديدي براي رفع اين مشکلات بوجود آورند،باز در چهارچوب دين و مذهب خود محدودند و جامعه از رشد و شکوفايي باز ميماند.جامعه وقتي پيشرفت ميكندكه منتقدين بتوانند انتقاد كنند.انتقاد سازنده عيوبات و كاستي ها را بر ملا و چاره جويي ميكند،ولي در حكومت ديني جايي براي انتقاد وجود ندارد(بگمان حكومت اگر انتقاد كني انگار از خدا يا پيغمبر يا امامها و ... انتقاد كرده اي .مذهبيون بر نمي تابند،و طبق قانون آنها خون و جان منتقد به رايگان حلال است )مثلأ ركن چهارم مشروطه اطلاع رساني است ولي با توجه به تسلط مطلق به وسايل ارتباط جمعي (صدا،سيما،مطبوعات،ماهواره ،اينترنت ،حتي موبايل و sms ) فقط اخبار مورد نظر حكومت به عموم القاء ميشود و مردم به هيچ طريقي از اخبار دنيا و اطراف خود خبر نخواهند داشت و طبيعتأ صداي منتقدي به گوش كسي نخواهد رسيد.مردم در يك فضاي كاملأ بسته و محدود ،آنچه را كه حكومت صلاح بداند،ميبينند و ميشنوند.حالا فرض كنيد اگر شخصي نا صالح در حكومت نفوذ كند با توجه به اختيارات و امكانات گسترده و بي حد و حصري كه در اختيار دارد،مردم چگونه بايد مطلع شوند و اعتراض كنند؟

B : دين خداوند کامل و دستورات آن لازم الاجراست .مثلأ تو مسلماني؟ اسلام يعني تسليم محض،آنچه قران گفته حجت است. ولايت مطلقه فقيه، جانشين پيغمبر است.پس حرف ،حرف اوست و تمام.آنچه تو ميگويي حرف کمونيستهاست که دين ندارند،ترا بايد...

A : لطفأ مسئله را شخصي و به حاشيه نکشانيد.چون جواب منطقي نداريد ،بر جسب ميزنيد و اسلام و قران را سپر ميکنيد.فرض کنيد با يک غير مسلمان صحبت ميکنيد.پس دلايلي بياوريد که قابل قبول باشد،جواب حرف ،حرف است و انديشه را بايد با انديشه پاسخ داد.اگر جواب تفكر را با ارعاب و وحشت ،ضرب و شتم،باطوم،چماق،زندان و گلوله و...پاسخ دهيد ،يعني جواب منطقي نداريد و انديشه را بر نمي تابيد و سعي در نابودي انديشمند داريد،يعني بجاي حل مسئله ترجيع ميدهيد صورت مسئله را پاك كنيد.اين يعني استبداد،بعلاوه صحبت اسلام نيست،كل حكومتهاي مذهبي مورد نظر است.قرون وسطي و قرن هفدهم ميلادي را بياد آوريد،مذهبيون بنام دين چه جنايت ها كه نكردند و هميشه در مقابل علم بوده اند.دوره رنسانس و قرن نوزدهم ميلادي كه قدرت از حكومت كليسا و مذهبيون گرفته شد،دوران شكوفايي علم آغاز گرديد و هر چه اروپاي مدرن دارد بعد از جدايي دين از حكومت و خلع يد كليسا از قدرت پديد آمده است.

B : حکم تو با ولي فقيه است،صحبت کردن با تو حرام است.تو در اذهان عمومي تشويش ايجاد ميکني.تو بر ضد اسلام و بر اندازي نظام فعاليت داري قطعأ از جايي دستور ميگيري و وابسته بخارج هستي.تو دشمن را شاد ميکني،در اين موقئيت حساس اتحاد و همدلي بايد داشت.اين حرفها کفر است و...

A : هموطن ناآگاه و متعصب ،30 سال است با همين الفاظ دهن پر کن ولي خالي از محتوا با دروغ و نيرنگ و ساختن دشمن فرضي دهانمان را بسته ايد.دشمن واقعي ملت شماييد نه ديگران.30 سال است با وعده هاي بي اساس و اخبار كذب مردم را از دنيا و تمدن جدا كرده ايد.انسانهاي فهيم را با كلماتي چون مفسد،كافر،معاند و ...با هولناكترين روشها شكنجه و نابود كرده ايد.موقع نياز از كلمات ايران و ايراني بنفع خود بهره برداري ميكنيد،براي بقاء خود از قرباني كردن هيچ چيز و هيچ كسي حتي اسلام و مذهب هم ابايي نداريد.دين و مذهب براي حاكمان ديني دستاويزي بيش نيست .با شعري از حافظ سخن خود را به اميد آكاهي و بيداري مردم بپايان ميبرم:

چو طفلان تا به كي،زاهد،فريبي=به سيب بوستان و شهد و شيرم

مسعود رحماني: شما چگونه ميانديشيد؟ دين و حكومت ،يا دين جدا از حكومت ؟ شايد نظر و راهنمايي مدلل و منطقي شما افق ديد افرادي را گسترده تر سازد .

آرايشهاي مذاهب

مسعود رحماني — Wed, 17 Jun 2009 20:33:00 GMT

آرايش مذاهب

با بررسي تاريخ،مذاهب كه بايد مهرباني،عطوفت و همدلي را بين مذهبيون حاصل شود،متاسفانه در طول تاريخ كار نامه درخشاني ندارد و سر چشمه خرافات،ناآگاهي و بستري براي استبداد بوده است. آرايش و افزوده هاي مذاهب را بايد پيرايش كرد،خرافات را زدود تا مذهب زنده بماند.

مذهب چيست؟

مذهب راه و روشي است كه طبق قواعد آن انسان از جايگاه فعلي بواسطه انجام قواعد مذهب خويش رشد و تعالي جويد و در نهايت اخلاقأ تكامل يابد.
انسان خواستار تكامل است و مذهب ميتواند اين طريق را نشان دهد،ليكن انسان مذهب را بر حسب نياز مكان و زمان خود بدلخواه آرايش كرده است.مذهبي كه بايد اخلاق و منش را تكامل بخشد،تبديل به عقايدي شده تا نياز مادي را برآورد كه با روح مذهب سازگار نيست.
در گذر زمان 2دو عامل مهم(ترس و نياز)مذهب را در وجود انسان تثبيت ميكند.زواري كه به زيارت مكان مقدسي روانه است يا نذورات مختلف دارد ،قرباني ميكند و غيره،جهت رفع نياز دنيوي نذر كرده نه تعالي اخلاقي.و همچنين سعي در انجام دستورات مذهب به جهت ترس از آينده (اميدبه بهشت يا ترس از جهنم)ميباشد.
عدم آگاهي كافي مذهب را به خرافه و موهومات كشانده ،بيشتر مواقع از اصول اوليه منحرف و تا سر حد شرك و بت پرستي پيش ميرود .نياز انگيزه اي است تا افراديكه از اعتماد بنفس پائين بر خوردارند،بدنبال گرفتن حاجت از امام و امامزادها باشند(در حاليكه اين بزرگواران خود در زمان حيات مشكلات بسياري داشتند)

مذهب آرايش شده ركود و سستي را جايگزين تلاش و پشتكار ميكند.با نذر انواع و اقسام سفره ها (بنام امامها و منسوبين آنها)و يا با ايجاد بستر مناسب براي فعاليت دعانويسها،رمالها و طالع بينها،روح بلند مذهب را در حد انتظارات پست دنيوي تنزل ميدهند و با تكرار و عادت اينگونه باور هاي غلط،ارتباط با خدا را كه فرموده «بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را »اگر فراموش نكرده باشند،بسيار كمرنگ كرده اند.(عادت در بكار بردن جملاتي مانند يا امام... يا ...در هنگام خطر و مصائب نشان دهنده اين باور است.)

بهر حال تعداد مذاهب هر ديني بسيارند(كه از شاخه اصلي جدا يا جهت تكميل آن بوجود آمده اند)

با گذشت زمان منافع اشخاص يا گروهي و شايد مصلحت اجتماعي،اقتصادي و سياسي هر مقطع زماني ايجاب كرده كه قسمتي از دين توسط صاحبان نفوذ كاسته يا افزوده گردد.

مثلأ در دين اسلام 72 مذهب وجود دارد(كه صد البته هر كدام خود را محق و ديگران را منحرف و كافر و ملحد ميدانند) «جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه = چو نديدند حقيقت ره افسانه زدند»

آيا شما مذهب خود را با تحقيق و از روي آگاهي و مقايسه مذاهب انتخاب كرده ايد يا بصورت ارثي؟

آيا همه مراسم و آداب و رسوم مذهب خود را منطبق با منطق و عقل سليم ميدانيد،يا آميخته با خرافات؟ چرا و چه بايد كرد؟